Blog > Komentarze do wpisu
Indeks glikemiczny (IG)

Definicja, metody oznaczania, czynniki determinujące wartość

Indeks glikemiczny (IG) klasyfikuje produkty spożywcze pod względem ich wpływu na glikemię poposiłkową w porównaniu do wpływu, jaki wywiera produkt referencyjny (glukoza lub biały chleb). IG jest określany na podstawie spożycia przez osobę testującą referencyjnego produktu i kilkukrotnego badania stężenia glukozy w surowicy krwi w okresie 2-3 godzin od jego spożycia. Następnie identycznie postępuje się z produktem badanym, którego porcja musi zawierać taką samą ilość węglowodanów przyswajalnych, co porcja produktu referencyjnego, zazwyczaj jest to 50 g. Kolejnym etapem jest sporządzenie wykresu odpowiedzi glikemicznej obu produktów. Indeks glikemiczny wyznacza się przez porównanie pola pod krzywą dla testowanego produktu z polem pod krzywą produktu referencyjnego. IG produktu referencyjnego jest przyjmowany jako 100, a IG produktu badanego to stosunek jego pola pod krzywą do pola pod krzywą produktu referencyjnego x 100. Im niższa wartość IG, tym mniejszy poposiłkowy wzrost glikemii.

Przyjęto podział artykułów spożywczych na trzy kategorie: te o niskim IG (IG ≤ 55), o średnim IG (IG = 56-69) i o wysokim IG (IG ≥ 70).

Jest wiele czynników determinujących wartość indeksu glikemicznego pożywienia. Produkty spożywcze bogate w skrobię, która jest łatwo trawiona przez enzymy w przewodzie pokarmowym do glukozy i w tej postaci szybko wchłaniana do krwi, zazwyczaj mają wysoki IG. Przetworzone przemysłowo produkty skrobiowe również mają wyższy IG niż produkty naturalne, gdyż są łatwiej trawione. Im większy stopień rozdrobnienia pokarmu, tym lepsza dostępność enzymów trawiennych i wyższy IG. Proces gotowania sprawia, że skrobia się rozkleja i w tej postaci łatwiej ulega hydrolizie (rozkładowi) i wchłanianiu w przewodzie pokarmowym.  Rodzaj skrobi zawartej w produkcie również ma znaczenie dla wielkości IG. Amylopektyna jest łatwiej trawiona niż amyloza, stąd rośliny z większą zawartością amylopektyny w stosunku do amylozy mają wyższy IG.

Na obniżenie wartości indeksu glikemicznego pożywienia wpływa obecność skrobi opornej*, błonnika rozpuszczalnego (pektyny), pełnych ziaren, kwasów organicznych produkowanych na drodze fermentacji, kwasu fitynowego, tłuszczu i białka. Rodzaj cukru zawartego w pożywieniu również ma istotne znaczenie dla indeksu glikemicznego. Produkty z przewagą sacharozy mają z reguły niższy IG niż skrobiowe. Dzieje się tak dlatego, ponieważ sacharoza to dwucukier złożony z cząsteczek glukozy i fruktozy. A fruktoza, jak już wiemy, ma niski IG. Skrobia natomiast to nic innego jak łańcuch złożony z samych cząsteczek glukozy. 

Foster-Powell i wsp. zebrali prawie 1300 danych pochodzących z wiarygodnych badań, dotyczących indeksu glikemicznego 750 produktów spożywczych i potraw testowanych w standaryzowanych warunkach. Dane te opublikowano w formie tabel.


*skrobia oporna - skrobia nie ulegająca trawieniu w przewodzie pokarmowym (odporna na enzymy trawienne); powstaje w wyniku ogrzewania skrobi w wysokiej temperaturze bez dostępu wody (np. prażenie płatków zbożowych).

 

Bibliografia:

dostępna u autora :)

poniedziałek, 27 czerwca 2011, alicja_86


Polecane wpisy

Komentarze
Gość: Anita KRUK, W-wa, *.net.autocom.pl
2011/09/20 22:05:07
ZOBACZ TEŻ TO:

M. MONTIGNAC, BYŁ POLITOLOGIEM, NIE CHIRURGIEM; JEDNAK TAK !!
MM.2.
sandrarecho.pinger.pl/m/1289881

ENGLISH VERSION_______: www.instytutirl.com.pl/index9.php

Biologia, medycyna.
42.TEMAT./MM.2./ + inne artykuły wg kolejności.